پرنده مهاجر
از هر طرف که رفتم جز حیرتم نیفزود ...
بیدار شدم و ای کاش هرگز از خواب نیلوفری بر نمی خاستم... آنچنان کویری روئیده بود در اعماق دریا که قطرات باران از فرو آمدن خجل بودند. و ای کاش ابر می آمد. و ای کاش باران می گرفت. و ای کاش کویر می نوشید، قطره ای از باران آسمانی را. بیداری برابر است با فرو رفتن در بزرگترین توهم. درآ ، بام ها را بر افکن و بتاب که خرمن تیرگی اینجاست. بتاب و وهم را دو نیمه کن که منم هسته این بار سیاه. آزاد شو ، پرواز کن، حصارها را بشکن و چشمانت را ببند که به دیدن زشتی ها عادت ندارند و عبور کن از منجلاب این صحنه سیاه زندگی .... چمدان ها را بستیم در اتاق را هم سحر بود و شاید هم نیمه شب صدای باد می آمد صدای خزان نیز هم به راهی رفتیم که مقصدش دشت نور بود و طلا کوله باری به دوشمان کشیدیم که بارش همه فلسفه بود و ما بودیم و جاده ای که عمر آخرین رد پا در آن به قدمت تاریخ آفرینش می رسید ... خورشید در طلوع غروب می کند هنگامی که رنگ چشمانت در ساحل گم می شود هنگامی که به سوی جاده غربت تنها ره سپاری زمانی که تنهایی را تعریف می کنی و باد را در دستانت احاطه می کنی و سکوت مرگباری را بر ساحل می افکنی اهل کدامین دیاری که هر روزه ندای اشراق از شاخه های درخت توت به سویت سرازیر می شود؟ عطر خاک باران خورده را تکرار می کنی و در روزمرگی گیاهان صدای باد را تکرار می کنی همچنان می آرامی می آسایی دستانت در جستجوی چیست که هر روزه گرمایش را نثار زمین می کند؟ شنیده شو بتاب و تماشا را در لحظه شاهد باش آیه های قدیمی را بر زبان روان کن همچو رودی که هر روزه داستان سهراب را روان می کند خانه ای بساز در ساحل آرامش چشمانت و بباف پنجره ای از اشراق تا غروب نکند خورشیدی که هر روزه به شوق دیدار تو داستان طلوع را تجربه می کند. دیشب دلی کشیدم شبیه نیمه سیبی... باید فراموش کنم دوستی را که فراتر از دوست بود برایم ... خیلی سخته... اما گاهی وقتها برای اینکه به دوستت کمک کنی مجبوری برای همیشه یا برای مدتی ازش جدا بشی... مجبوری کاری کنی که بتونه راحت این موضوع را تحمل کنه هر چند خودت در درون در حال خورد شدن هستی به خاطر این جدایی... فقط تو می مانی و خاطراتی که ... فقط او می ماند و خاطراتی که ... قطره اشکی می ماند و لبخندی که فراموش می شود... باید اجازه دهی تا گرد و غبار فراموشی بنشیند و دفن کند تمام خاطراتی را که با هم ساختید... ... بگذار تمامی افکام از میان قلبم عبور کند. (آمین)
| Design By : Night Skin |
دلم بیدار شد
جوانه زد
شکوفه داد
و خندید.
بی آنکه حدس زده باشم
مبتلا شدم به عشق
مبتلا شدم به ...
×× جبران خلیل جبران ××
